تو رو خدا این جدول رو ببینین خودتون قضاوت کنین.

برا فول سایز شدن روی عکس کلیک کنید.


خوب به توضیح نیاز نداره
...همه رشته ها تفکیک جنسیتی شدن و همین دیگه...نمیخوام سیاسیش کنم...
شاید این کار شروعی باشه برای قانون تفکیک جنسیتی ولی هرچی فکر میکنم نمیتونم این کار دانشگاهو هضم کنم!همه ما از شرایط جامعه خبر داریم و از روابط بین دو جنس مخالف مطلعیم.همه ما میدونیم دخترا و پسرا از دوره راهنمایی و از زمانی که اصطلاحا چشم و گوششون باز میشه چه حسی به جنس مخالفشون دارن.خوب تا دوره دبیرستان تفکیک وجود داره و همیشه هم نوجوونا یه راهی برای برقراری ارتباط پیدا میکنن ولی خوب این ارتباط با ورود به محیط دانشگاه شکل رسمی به خودش میگیره و یه جورایی قانونی میشه!!!اینجاست که یه جوون از لحاظ فکری رشد میکنه و یه مرحله تو زندگی بالاتر میره...هرچند توی دانشگاه هم یه سری محدودیتها وجود داره ولی خوب تا حدودی هم محدودیت لازمه.حالا چند مدته که بحث تفکیک جنسیتی به وجود اومده...موافق هم داشته ولی به نظر من مخالفینش بیشتر بودن.کاریکاتورهایی که کشیده شد...حرفایی که زده شد...بحث هایی که انجام شد و ....
حالا سوال اینه:اصلا چرا تفکیک جنسیتی؟با وجود قوانین نسبتا سخت گیرانه دانشگاهها و مراکز آموزش عالی(البته اکثرشون!!!)فکر نمیکنم اتفاق خاصی در این مورد افتاده باشه!من هم تا جایی که توی محیط دانشگاه خودم دیدم این ارتباط تا حدود زیادی سالم بوده و حتی به رشد فکری دانشجوها کمک کرده. البته خوب بوده ارتباط های ناسالم که اون هم به نظر من توی ترم های اول رخ میده که میتونه ناشی از همون شرایط قبل از دانشگاه و یه جورایی بی جنبگی بعضی ها باشه ولی توی ترم های بالاتر به نظرم این ارتباط به بهترین شکل خودش میرسه!
حالا اگه قانون تصویب شده اجرایی بشه چی میشه؟دانشجویی که فردا روز قصد ورود به جامعه رو داره چطور میتونه گلیم خودشو از آب بکشه بیرون؟مگه میشه توی جامعه هم این قانونو اجرا کرد؟توی اداره جات...شرکتها و حتی توی کوچه و بازار...؟
یعنی تا زمانی که فرد ازدواج نکنه نباید با جنس مخالف تعامل داشته باشه؟کسی که درسشو تموم کرده وقتی توی جامعه با شرایطی که مجبوره با جنس مخالفش در ارتباط باشه چطور کارشو پیش ببره؟البته منم میدونم که دانشگاه جای آزمون و خطا و یاد دادن ارتباط به دانشجوها نیست ولی خوب باشرایطی که وجود داره نمیشه ببا یه نظارت خوب فرد رو آماده حضور موثر تو جامعه کرد؟
موضوع دیگه نوع اجرای این قانونه...خوب برای مثال از سال بعد کلاسها و رشته ها تفکیک میشن.حالا با مشکلاتی که برای دانشجوهای بومی و غیر بومی پیش میاد و میتونه شانس تحصیل توی رشته مورد علاقه توی شهر مورد علاقه رو از فرد بگیره کاری نداریم.دانشجویی که توی سال اول اجرای قانون وارد دانشگاه میشه وقتی ترم های بالاتر رو میبینه در حالی که با همون شرایط دبیرستان وارد دانشگاه میشه چه حسی پیدا میکنه؟احساس سرخوردگی پیدا نمیکنه(حتی اگه به قول معروف خیلی هم بچه مثبت باشه!)؟

در ثانی این قانون برای چیه؟که خدای ناکرده اتفاق بدی نیفته و از اثرات منفی اختلاط جلوگیری بشه...درسته؟حالا اگه کسی قصد بدی داشته باشه مگه نمیتونه توی همون محیط دانشگاه به هدفش برسه؟(هرچند رشته خودش جنس مخالف نداشته باشه!!!!!!)میگی کل دانشگاه تفکیک میشه؟آره خوب شاید این راه توی دانشگاه جواب بده ولی اثراتش چیه؟ارتباط دختر و پسر مثل دوران نوجوونی به سطح خیابونا کشیده میشه البته با یه مرحله پیشرفت واین با دیگه شاید این دوستی فقط یه دوستی محض نباشه!درحالی که همین ارتباط اگه توی دانشگاه باشه میتونه کاملا سالم و فقط حول مسایل درسی یا یه همچچین چیزایی باشه!و اینجاست که....ولش کن خودت بهتر میدونی!
حالا اگه این قانون به سلامتی اجرا شد بعدش چی میشه؟توی مرحله بعد احتمالا استادا تفکیک میشن...بعدش کل محیط دانشگاه ها...بعد اداره ها...بعد خیابونا و در نهایت کشور با یه پرده ضخیم به دو نیم قسمت شمال و جنوبی تقسیم میشه که توی نیم کره شمالی خانوما زندگی میکنن(چون زورشون بیشتره!)و توی نیم کره جنوبی آقایون(چون باید نفت در بیارنو خرج خانومارو بدن!)
حالا بحث در این مورد زیاده...چیزی که به نظر من مشخصه اینه که ضرر اجرای این قانون از فایده اش(اگه فایده ای هم داشته باشه)بیشتره.ولی خوب شاید من عقلم نمیرسه و مسئولا یه چیزی میدونن که میخوان این قانونو اجرا کنن که انشالله همینطور باشه

       http://myup.ir/images/52947636838360788258.jpg
باتشکر.وحید رسولی