به نام او...
سلام
این پست،مطلب شماره 1000 وبلاگ پرتخول محسوب میشه.این اتفاق رو بهونه ای قرار دادیم تا چند کلمه ای با شما دوستان صحبت کنیم.
دقیقا 6 ماه و 16 روز از اولین باری که 4نفر از دانشجوهای ترم 2 رشته نرم افزار دانشگاه محقق و بر سر یه اتفاق خیلی ساده تصمیم به تاسیس یه وبلاگ گرفتن میگذره.4 نفری که همتون اونارو میشناسین.موضوع اصلی اسم وبلاگ بود که به طور کاملا اتفاقی و اون هم باز سر یه اتفاق ساده تر پرتخول انتخاب شد!



خیلی زود 4نفر ما تبدیل شدن به 6نفر بعد 8نفر و حالا یه گروه 15نفره.اتفاقات تلخ و شیرینی که افتاد...فراز و فرودهایی که داشتیم،دوستانی که آمدند و رفتند،خاطره هایی که با وبلاگ داشتیم،آمار بازدید کنندگانی که کم و زیاد شدند و....
حالا خیلی خوشحالم وقتی میبینم بعد از 6ماه ما حدود 60 تا 70 نفر بازدید کننده ای داریم که تقریبا هر روز به ما سر میزنند و اگه وقت کردند نظری میدن یا از سر دوستی و دلسوزی انتقادی میکنن اما به هر حال با ما هستند!
حالا ما با این مطلب 1000تایی میشیم.اتفاق خاصی نیست.فقط یه بهونه برای تشکر از شماست.پرتخول هرگز تبدیل به یه سایت خیلی بزرگ یا یه وبلاگ با آمار خیلی بالا تبدیل نمیشه.چون هدف از تاسیس پرتخول این نیست.پرتخول به وجود اومده برای کنار هم بودن دوستانی که میخوان چندلحظه با هم سن و سالای خودشون تو یه محیط بدون آلایش و هیاهو شاد باشن و احساس آرامش کنن.
نمیخوام زیاد حرف بزنم.فقط میخوام یه تشکر صمیمانه داشته باشم از همه کسانی که با ما بودن،نظر دادن،انتقاد کردن،مطلب گذاشتن...و همه و همه....و از همه تون معذرت میخوام اگه اتفاقی افتاده یا بچه های وبلاگ از روی مزاح حرفی زدن که باعث ناراحتیتون شده.کمکمون کنید تا باشیم.
یاحق
امضا:پرتخول تامسون
30/6/1391